نگارم چون برقص آيد گره از باد بگشايد

                           چو نرگس عطر افشانست و تاج گل بسر دارد


جمالش شوق جاويدان زند بر دولت امكان

                                   زبان خامه نتواند نشان از لا مكان آرد


شبي در خلوت مستي بديدم قامت هستي

                             بشارت باد مستان را كه ساقي باده نوش آمد


ملك در سجده ء عشقيست كندر خاك پيچيده

                         خوشا آن دل كه اين گوهر چو دري در ميان دارد


نهان گردد ز سر حق ميان پرده ، راز عشق

                              ز سوز اشك و آه دل حجاب از چهره بردارد


ياحق .............................

نوشته شده توسط شاهين  در ساعت 8:50 | لینک  |