بی تو نی افسانه خواهم نی صنم

                  شرح  مستی  بی تو  ناید  بر  قلم

چون ننالم در فراغش روز و شب

                       مرهمی ده سوختم در تاب و تب

دل بر آتش؛ سر به خاکستر نهم

                      در رهش افتان و خیزان می روم

می ندانم در من خاموش کیست

                    دل ازو دلدار او این شوق چیست

یوسوفش خواندم به چه اندر شدم

                   شه چو مه رخشان و نورش در دلم

نوح خواندم ، غرشی کرد آسمان

                       سیل گشت و برد آن نا محرمان

هر نبی و  هر کریم  و  هر  ولی

                        چونکه  نامیدم  بدیدم  گلشنی

عشق بود آن طوطی شکر شکن

                      کز میش سرمست گشته جان و تن

رهگذر .............