|
ساحل
|
||
دعا کن
امشب
که باران ببارد
دعا کن شقایق نمیرد
نگو وقت تنگ است
و بگذار
نسیم سحر بوی پیراهن گل بگیرد
و یک روز شاید هوا آفتابی شود
و آنوقت
مرا باز هم زنده کن
دعا کن که ماه من امشب
سحر را ببیند...........
رهگذر.....................
گشت مجنون در پی لیلا شبی
مست بگذشت از کنار گلشنی
بوی لیلا بر مشامش چون رسید
صد هزاران جامه بر تن می درید
هر نمازش را وضو با خون گرفت
شوق وصلش بر دل مجنون سرشت
گر ز کوی او نسیمی می وزید
بی خود از خود رو به صحرا می دوید
گفت مجنونم به زنجیرم کنید
دین و دل دادم ٬ تکفیرم کنید
ناگهان آمد ندا از آسمان
سوز لیلی شعله زدبر آشیان
گر توئی مجنون منم لیلای تو
بی قرارم از غم هجران تو
با خیالت عشق بازی میکنم
تا قیامت نغمه سازی میکنم
رهگذر...................
نبودی ٬ آمدی
اما نمیدانی
چرا با چشم بسته بغض تو ترکید
پدر از شوق میرقصید
و مادر هم تمام عشق را یکجا به تو بخشید
سلام ای عاشق شبگرد
بیا امشب چراغی هست ٬ سو سو میزند
تا ماه راه خانهء خورشید را پیدا کند اینجا
چه تنگست کوچه های آرزوهایت
بیا ای شوق بی پروا
برای آرزو کردن دلم تنگست
نبودم ٬ آمدم
افسوس ٬ نمی دانم ......................
رهگذر
عشق را از قفس آزاد کنید
بگذارید که احساس کند
گرمی دست خدا را
خالی از حسرت و آه
بنشیند ٬ روی آرامش باد
نفسی تازه کند
بگذارید که پرواز کند
تا ته تنگ ترین کوچهء دل
بنویسد ٬ روی هر خاطره ای ٬ شعر زیبای امید
سفر آغاز کند
زخمی از جنس غروب
کرده بی تاب مرا
آی مردم
عشق را از قفس آزاد کنید ...........
رهگذر .................
|