|
ساحل
|
||
نشستم لب ساحل آرام و تنها , تا انتظارم سرآید
چه زیباست موسیقی موج ورقص بلم , خنده ماه
و اشکی که میباردازشوق وصلش, بی حسرتُ آه
بیا تا ازاین حجم نامبهم کوچه پس کوچهء, زندگانی
بسازیم از نو, به اندازهء سهم چشمان خود, آشنایی
نترسیم ازغرش بغض طوفان , که باید عاشق برانیم
ودرامتداد شقایق, شاید کمی نور,یک دانه گندم بکاریم
نگاه کن ,غزل میچکد از گلوی قلم , باز دل بیقرارست
زابروی دلبرگره میگشاید , گویی که شب , رازدارست
نسیم سحر مینوازد , آرام آهنگ پاییزرا , بررخ برگ
تن سبز جنگل , بیتاب و زردست , نگاهش , چه دلتنگ
واینبار سر می سپارم, به صحرا چو مجنون, شاید بیابد
نشانی از آن آشنایی , که دل در پیش رفتُ دیگر, نیامد
یاحق ............
لختی درنگ ای عاشقان , آمد ندا از آسمان
مطرب بزن رطل گران , درشوروصل عرشیان
چون خندهء گل شد پدید , بلبل غزلخوان پرکشید
غمازشهرآشوب بین , یک قطره زان می میچشید
گر دل به طوفان ها دهی , از بحرمعنا بگذری
چون ناخدا شد با خدا , آنگه به ساحل می رسی
سوزوگدازواشک و آه , پیمان معشوقست وما
ماییم و شوق انتظار, ای شاه خوبان رخ نما
دردا که دراین آشیان , خونست جای می بجام
بنشین و غم ازدل بران , ما را زهرننگیست نام
برسرکله بشکن چوگل , درشمع جان پروانه شو
وانگه درمیخانه ها , راز از لب مستان شنو
تا در حرم هستی بخوان , خطی ز اسرار نهان
عالم به پایت سجده کرد , بر آستانش جان فشان
یا حق ..............
میشه آسمونو بوسید
رو تنش ستاره پاشید
تو غروب قلبای سرد
میشه خورشیدشدُتابید
از لج حسرت دنیا
میشه بازدوباره خندید
میشه ازروصورت ماه
رازشبگردارو پرسید
غم دیوارارو باید
از تن پنجره ها چید
روی حس قاصدکها
شوق پر کشیدنُ دید
تموم فاصله ها رو
از تو ذهن جاده دزدید
واسه غنچه های تشنه
باید ابری شدو بارید
قصه های تلخ و شیرین
از شب و خاطره پرسید
میشه تا آخر دنیا
عشقو بی بهونه بخشید
یا حق ......................
کوچه ها را دیده ای
وه چه زیبا کرده رد پای تو
این مسیر رفته را
باز هم با من بیا
با صدای جویباران ؛ میتوان تصویر دریا را کشید
میتوان تا انتهای حس جنگل
بوته های هرزه را از دامن گلبرگ چید
با شب از فردا بگو
از شعور وشعر واز دلدادگی
بگذر از تکرار هر بیهودگی
میتوان
چشم را آیینه کرد
شست با اشکان شوق ؛ نقش هر زنجیر را
از تن اندیشه های مانده در افسردگی
باز هم با من بیا
میتوان بی بال وپر
روی دریا ؛ کوه ؛ جنگل
تا کنار خانهء خورشید هم پرواز کرد
حجم مسموم زمین
سال ها در حسرت است
حسرت موسیقی زیبای عشق و زندگی
یا حق ...................
سهم ما از دنیا
وحشت از گم شدن است
مرزها را بردار
و نترس از شب و بی مهری ماه
جای تفسیر درخت
دانه ای تازه بکار
روی سقف قفس سردترین حسرت خودرا اینبار
پر کن از پنجره هایی که همیشه باز است
رو به آن جذبهء آرام و بلند
قاصدک را با خود
خواهد آورد نسیم
دل من میلرزد
پشت دیوار صدای نفسی می آید
شاید او آمده است
میشناسد تن زخمی مرا
بوسه اش میشکند
هیبت نفرت بی عاطفه را
چشم او راز شقایق ها را
بی صدا میخواند
در سکوتی که پر از مژدهء زیبای خداست
راستی میدانی
سهم دنیا از ما
ترس از عاشق شدن است ............................
یا حق ..........................
قدری بخند
کاینجا کسی
باغ شقایق ندیده است
در این هجوم آهن و تردید عاطفه
گويی که لب در تب یک بوسه مانده است
قدری بمان
کز آشیان
مرغ مهاجر پریده است
در پشت ابر تیرهء وهم و خیال شب
شاید پرستو
پنجرهء خانهء ما را ندیده است
وقت نمازست و نیاز و سکوتُ صبر
انگارمهر خدا
در رگ عاشق چکیده است
قدری نفس بکش
که این دشت مرده باز
در آرزوی بوی بهاران نشسته است
یا حق ............
در این غربت چه بیتابم کجایی
طبیبا سوخت جانم کی می آیی
به لطف باده نوشان می فروشم
چوخم درخویش جوشان ُخموشم
شبُ عشق استُ شورُحال پرواز
حریم خلوت دل گشته پر راز
ملک آیینه دار مهر و کین است
جهان انگشترُعاشق نگین است
کسی را کش چراغ دل فروزی
به وقت ظلمت ازچه میگریزی
چرا زلفت پریشان است امشب
تنم میسوزدازوصل تو در تب
به سالک ره نمودم رهزنی کرد
حجاب دل گشودم خودزنی کرد
چو زاهد را به خلوتگه کشاندم
هزار افسانه زان بتخانه خواندم
ره فرزانگان مکراست و حیلت
جهان درسرپرازآهست وحسرت
به دل چون بنگری دلدارت آید
به بالینت همه شب سر گذارد
یاحق .............
|