تکه های کوچک پاییز

می چکید از شاخه های آن سپیداری که می لرزید

شعله ای از عشق در چشمان بی تابم

                                         چه می رقصید

 وغزل می خواند

در گوش شقایق باد

             می شنیدم

                     بازمی خندید

کوچه هائی ساکت از نفرت 

دست هائی خالی از فریاد و بی حسرت

حس دشت تشنه را باران

                         چه مشتاقانه می بوسید

با که گویم آنچنان آغاز و این پایان

از که پرسم راز آن پرواز و این زندان

باز خوانم نغمه ای از شوق

                               و می دانم

                                   که تنها عشق می فهمید

رهگذر ..............