ساحل
 
 
 

 

من اینجا شکل دریا را

             نشان آسمان دادم

بگو باران ببارد باز

که خیس خیسم از دلتنگی این دشت

نمیدانی چه سخت است

            گفتن افسانهء شبنم

               برای غنچه ء خشکیده در طوفان

چه سنگین است

      گوش نفرت و بیداد

                برای نغمه های جان

بگو باران ببارد باز

            نسیمی می وزد امشب

                     که بوی آشنا دارد

و چشمی پشت این دیوار

              سر سجاده میگرید

 و بوی یاس و نرگس حجم تنهایی زیبای ترا

                            پر میکند از عشق

نگو دیر است

        و دست مهربانت را

                   کسی دیگر نمی بوسد

ببین باران چه زیبا باز می بارد......

 

یا حق ..........

 |+| نوشته شده در  پنجشنبه بیست و سوم تیر ۱۳۹۰ساعت 1:15  توسط شاهين   | 
  بالا