تشنه نگردد آنکه می از لب ساغرش چشید

شوکت کهکشان شکست چون خم ابرویش بدید

خاک نشین خفته را نیست خبر ز سر حق

دولت جاودان شود هر که غمش به جان خرید

چون گذری بکوی عشق پرده زروی دل بکش

راز مخوان که حکمت از روی نیازت آفرید

قیل و مقال عالم از روی و ریا و حسرت است

جلوه فروش خود پرست سایه رحمتش ندید

ارزش لعل ار چه هست در کف سنگ و خاک وگل

گوهر جان چو تن رود ٬ جمله همی شود پدید

بی خودم از خویش بخوان تا که بیابیم نشان

حرمت دوست را نگر ٬ زان رخ نازنین چکید

صحن و ثنای مجلس خلوتیان شب است و آه

تکیه بزن بر آسمان ٬ نوبت عاشقان رسید

یا حق .............