نشستم لب ساحل آرام و تنها , تا انتظارم  سرآید

چه زیباست موسیقی موج ورقص بلم , خنده ماه

و اشکی که میباردازشوق وصلش, بی حسرتُ آه

بیا تا ازاین حجم نامبهم کوچه پس کوچهء, زندگانی

بسازیم از نو, به اندازهء سهم  چشمان خود, آشنایی

 نترسیم ازغرش بغض طوفان , که باید عاشق برانیم

ودرامتداد شقایق, شاید کمی نور,یک دانه گندم بکاریم

نگاه کن ,غزل میچکد از گلوی قلم , باز دل بیقرارست

زابروی دلبرگره میگشاید , گویی که شب , رازدارست

 نسیم سحر مینوازد , آرام آهنگ  پاییزرا , بررخ برگ

تن سبز جنگل , بیتاب و زردست , نگاهش , چه دلتنگ

واینبار سر می سپارم, به صحرا چو مجنون, شاید بیابد

نشانی از آن آشنایی , که  دل در پیش رفتُ دیگر, نیامد

یاحق ............