کز ظلم شب منتظراست تا سحر رسد

یا رب کجایی که در این فصل بندگی

سالوس گشته زاهد و مستانه می رود

کی بی غبارمیرسد آوای رخش و نی

شوریدگان؛ ندیده غم دلدار می خرند

چون بسته پای شوق به زنجیربردگی

بر بوم خاطرات رخ پرواز می کشند

می مانی ای جان ، پی جانانه گر روی

این راه صد ساله به عشقش شبی برند

دردت به جانم این دل خونین کجا بری

کاین جامهء دریده ز اسرار کی خرند

برخیز همچو صبحُ بخوان شعر زندگی

وانگه نگر به شبنم عشقت چه ها دهند

یا حق ....................