آخر پاییز است

وهنوز

مانده تا دانه ء برف

لب سر شاخه ء احساس مرا بوسه زند

مادرم بی تاب است

قطره اشکی از شوق

چه تقلا میکرد

روی چشمان پدر

کودکی در راه است

مثل یک چشمه ء نور

کم کمک می آید

 و عجب آمدنی

اینک این سینه ء خاکستری عاشق و مست

به کجا خواهد رفت

صورتش سرخ شداز سیلی طوفان و تگرگ

سال ها میگذرد

 میدود در پی هم پاییزان

 تا که شاید یک روز

بسراید لب یار

بی ریا باز

             سلام

                     خیر مقدم

                                   مژده باد دولت عشاق به کام ..........

یا حق .........................